เพื่อนสิงห์ฯ18 ที่ได้ไปร่วมงานพระราชทานเพลิงศพ คุณพ่อเลิศ อัครรัตน์ เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม2549 ซึ่งผ่านมา 2 ปีแล้ว หากเพื่อนได้เปิดอ่านหนังสืออนุสรณ์  เพื่อนคงได้อ่านธรรม ในหลายๆ บท หนังสือเล่มนี้กอปปี้จากหนังสือชื่ออนุโมทนาวิธีและคาถาพิธี ซึ่งคุณพ่อเลิศได้รับแจกจากหอสมุดวชิรญาณ  สมัยที่ท่านเป็นสามเณรแห่งวัดกัลยาณมิตร เนื่องในวันอาสาฬหบูชาปีนี้ ผมขอยกเอาธรรมในหนังสือเล่มนี้มาให้เพื่อนที่ไม่ได้รับหนังสือได้มีความรู้ โดยเฉพาะของเราที่เป็นนักการเมือง  และกำลังจะเล่นการเมืองได้เข้าใจธรรมบทนี้ เผื่ว่ามันอาจะช่วยให้บ้านเมืองคลี่คลี่คลายปัญหาลงได้บ้าง(ขออภัยถ้าพิมพ์ผิด เพราะคอมผมมีปัญหา พิมพ์ไปโดยไม่เห็นตัวหนังสือ เก่งมะ)

บทแปลนิธิกัณฑคาถา บุรุษย่อมฝังขุมทรัพย์ไว้ ในที่ลึกมีน้ำเปนที่สุด ด้วยคิดว่า เมื่อกิจที่เปนประโยชน์เกิดขึ้น ทรัพย์นี้จักเปนประโยชน์แก่เรา เมื่อเราถูกปัจจามิตรใส่ใคล้ว่าเปนคนร้าย ทรัพย์นี้จักมีเพื่อเปลื้องตนจากราชภัย เมื่อเราถูกโจรเคียดคั้น ทรัพย์นี้จักมีเพื่อช่วยเราให้พ้นจากโจร ทรัพย์นี้จักมี เพื่อเปลื้องหนี้ ทรัพย์นี้จักเปนประโยชน์ในคราวทุพภิกขภัย เมื่ออันตรายเกิดขึ้นทรัพย์นี้จักมีประโยชน์ในโลก ขุมทรัพย์ที่เขาฝังไว้ ก็เพื่อประโยชน์นี้แล                                                                                                                     ขุมทรัพย์ที่เขาฝังไว้เปนอย่างดี                                                                                                                     ในที่ลึกมีน้ำเป็นที่สุด เพียงนั้น                                                                                                                     ขุมทรัพย์นั้นทั้งหมด ย่อมหาสำเร็จประโยชน์แก่เขา                                                                                                                     ในกาลทั้งปวงทีเดียวไม่                                                                                                                     เพราะขุมทรัพย์เคลื่อนจากที่เสียบ้าง                                                                                                                     ความจำของเขาเคลื่อนคลาศเสียบ้าง                                                                                                                     นาคทั้งหลายลักไปเสียบ้าง                                                                                                                     ยักษ์ทั้งหลายลักไปเสียบ้าง                                                                                                                     ผู้รับมรดกที่ไม่ชอบกัน ย่อมลอบขุดเอาไป เมื่อเขาไม่เห็นบ้าง                                                                                                                     ในเวลาที่เขาสิ้นบุญ                                                                                                                     ขุมทรัพย์ทั้งหมดนั้น ย่อมพินาสไป   ขุมทรัพย์คือบุญ ของผู้ใด เปนหญิงก็ตาม เปนชายก็ตาม ฝังไว้ดีแล้ว ด้วยทาน ศีล ความสำรวม แลความฝึก ในเจดีย์ก็ดี ในสงฆ์ก็ดี ในบุทคลก็ดี ในแขกก็ดี ในมารดาก็ดี ในบิดาก็ดี ในพี่ชายก็ดี ขุมทรัพย์นั่น ชื่อว่าฝังไว้ดีแล้ว ใครๆ ไม่อาจผจญได้ เปนของติดตามตนไปได้   บันดาโภคะทั้งหลายเขาจำต้องละไป เขาจะพาเอาขุมทรัพย์คือบุญนั้นไป ขุมทรัพย์คือบุญ ไม่สาธารณแก่ชนเหล่าอื่น โจรก็ลักไปไม่ได้ บุญนิธิอันใด ติดตามตนไปได้ ปราชญ์พึงทำบุญนิธิอันนั้น บุญนิธินั้น ให้สิ่งที่ต้องการทุกอย่าง แก่เทวดาแลมนุษย์ทั้งหลาย เทวดาแลมนุษย์ทั้งหลายปราถนานักซึ่งผลใดๆ ผลนั้นๆ ทั้งหมด อันตนย่อมได้ ด้วยบุญนิธินั้น   ความเปนผู้มีผิวพรรณงาม ความเปนผู้มีเสียงไพเราะ ความเปนผู้มีทรวดทรงดี ความเปนผู้มีรูปสวย ความเปนอธิบดี ความเปนผู้มีบริวาร อิฏฐผลทั้งปวงนั้น อันเทวดาแลมนุษย์ย่อมได้ ด้วยบุญนิธินั้น   ความเปนพระราชา เฉพาะประเทศ ความเปนใหญ่ (คือความเปนพระเจ้าจักรพรรดิ) สุขของพระเจ้าจักรพรรดิ อันเปนที่พึงใจ ความเปนพระราชาแห่งเทวดา ในทิพยนิกายทั้งหลาย อิฏฐผลทั้งปวงนั้น อันเทวดาแลมนุษย์ทั้งหลาย ย่อมได้ด้วยบุญนิธินั้น   สมบัติเปนของมนุษย์ด้วย สมบัติอันบุทคลพึงรื่นรมย์ ในเทวโลกด้วย สมบัติ คือ พระนิพพานด้วย สมบัติทั้งปวงนั้น อันเทวดาแลมนุษย์ ทั้งหลายย่อมได้ ด้วยบุญนิธินั้น ความที่บุทคล อาศรัยคุณเครื่องถึงพร้อม คือมิตรแล้ว ถ้าประกอบโดยอุบายที่ชอบ เปนผู้ชำนาญในวิชชาแลวิมุติ อิฏฐผลทั้งปวงนั้น อันเทวดาแลมนุษย์ ทั้งหลายย่อมได้ ด้วยบุญนิธินั้น ปฏิสัมภิทา แลวิโมกข์ แลสาวกบารมีญาณ ปัจเจกโพธิญาณ พุทธภูมิ อิฏฐผลทั้งปวงนั้น อันเทวดาแลมนุษย์ ทั้งหลายย่อมได้ ด้วยบุญนิธินั้น คุณเครื่องถึงพร้อมคือบุญนั้น เปนไปเพื่อประโยชน์ใหญ่อย่างนี้ เพราะเหตุนั้น บัณฑิตผู้มีปัญญา จึงสรรเสริญข้อที่บุทคลมีบุญอันทำไว้แล้ว ดังนี้ ฯ (หมายเหตุ พิมพ์ตามคำแปลในต้นฉบับทุกคำ แก้ไขวรรคตอนเพียงเล็กน้อย)   กลักหน้าหลัก